Recensie Disney Plus-serie 'Dragons of Wonderhatch'

KKees van den Berg 25 januari 2024 08:57

Het uitgangspunt van de Disney+ serie 'Dragons of Wonderhatch' heeft veel potentie maar wordt ondermijnd door een traag tempo en houterig acteerwerk. De kracht van de verbeelding en het 'Isekai-genre' worden goed weergegeven, maar de uitvoering laat te wensen over.

Een avontuur tussen twee werelden

De Disney+ serie 'Dragons of Wonderhatch' start in een typische animewereld, bevolkt met personages en wezens die doen denken aan Pokémon. De serie volgt de schuchtere scholier Nagi die, na de verdwijning van haar moeder, een onverwacht avontuur beleeft waarbij de grenzen tussen haar wereld en een fantasiewereld, gecreëerd door haar moeder, steeds meer vervagen. Dit avontuur werpt haar in het midden van een mogelijke duistere samenzwering.

Isekai-genre: balans tussen animatie en live-action

Een van de hoogtepunten van de serie is de afwisseling tussen de geanimeerde fantasiewereld en het hedendaagse Yokosuka in liveaction. Dit concept, bekend als het 'Isekai-genre', vormt een interessante basis voor de serie. De overgang van de personages, zoals het lieve blauwe draakje Guphin, van de ene wereld naar de andere draagt bij aan de charme van de serie.

Traag tempo en houterig acteerwerk

Een van de grootste zwakke punten van de serie is het trage tempo van de liveactionscènes en het houterige acteerwerk. De dialogen en monologen, die voornamelijk dienen om de plot uit te leggen, worden gekenmerkt door ongemakkelijke pauzes na elke zin. Dit geeft de serie een traag tempo en laat de acteurs soms overkomen alsof ze tijdens hun performance in slaap vallen.

Ondanks zijn gebreken is 'Dragons of Wonderhatch' wellicht een serie die de moeite waard is voor degenen die geïnteresseerd zijn in het 'Isekai-genre' en de combinatie van animatie en live-action. De serie is nu beschikbaar voor streaming op Disney+.

Afbeelding: 'Dragons of Wonderhatch', TMDB

Meer artikelen