Als we de meter van Joke Emmers mogen geloven, dan is Joke er al sinds haar derde van overtuigd dat ze beroemd zou worden.
Toen ze achttien werd en moest nadenken over welke studies ze zou volgen, koos ze voor de toneelschool. En dat kon natuurlijk wel rekenen op kritiek.
“Veel mensen zeiden: zoek maar een plan B. Dat van mij was gebarentolk, omdat ik dat fascinerend en mooi vind. Aan het KASK in Gent werd ik niet toegelaten: men vond me te jong, wat ik achteraf gezien ook echt wel was”, zegt ze in Het Laatste Nieuws.
Maar op het Conservatorium in Antwerpen ontvingen ze haar dan weer met open armen. Het was ook echt de plek waar Joke helemaal openbloeide.
“Ik ben dankbaar dat Antwerpen me die kans gegeven heeft. Sindsdien mag ik al veertien jaar menige plank en tv-set onveilig maken. Het is een spannend bestaan. Want er zijn veel acteurs, er is weinig geld, ze gaan vaak voor jongeren.”
Joke heeft nu ondervonden dat ze vooral haar eigen kansen moet creëren en niet wachten tot ze op haar pad komen.
“En eigen voorstellingen maken. Ik heb gisteren nog met mijn vriend een voorstelling gespeeld. Ik heb die afwisseling nodig.”